Historia

Nasza historia rozpoczyna się w listopadzie 1996 roku, podczas rekolekcji młodzieżowych  prowadzonych  przez oblatów w Pozuelo, (okolice Madrytu). Miałyśmy wtedy pomiędzy 18- 21 lat i pochodziłyśmy z grup młodzieżowych prowadzonych w parafiach oblackich, z różnych regionów Hiszpanii.

Każda z nas odczuwała w swoim sercu zaproszenie Jezusa, do tego aby pójść za Nim i przyjąć część Jego misji. Myślałyśmy wtedy: „gbybym była chłopakiem, zostałabym oblatem”. Dzieliłyśmy się tym pragnieniem z naszym kierownikiem duchownym, jednak nie było to możliwe, gdyż nie istniały Misjonarki Oblatki z tą samą duchowością i charyzmatem św. Eugeniusza. Każda z nas, prośiła Boga o siostry z którymi mogłaby dzielić to powołanie, które zrodziło się w naszych sercach, ograniczałyśmy się jednak do oczekiwania. To czego nie mogłyśmy sobie wobrazić to to, że istnieją inne dziewczyny z tym samym pragnieniem” bycia oblatką”.

abril97 - copiaW 1995 roku  z ogromną radością przeżyłyśmy kanonizację św. Eugeniusza. Charyzmat oblacki mocno rozbrzmiewał w naszych sercach i pomagał nas wzrastać na drodze chrześcijańskiego życia.
W momencie kiedy Marcelo Zago, Przełożony Generalny Oblatów odbył wizytację prowincji hiszpańkiej, podczas spotkań z oblatami pytał ich odnośnie dziewczyn, które pragneły pójść drogą Życia Konsekrowanego. To pytanie  bardzo mocno utkwiło im sercu.

Podczas trawania rekolekcji w 1996 roku oblaci zorganizowali dla nas, nasze pierwsze potajemne spotkanie, w trakcie którego bardziej poznałyśmy się, dzieląc się swoim pragnieniem bycia oblatką. W kwietniu 1997 roku odbyłyśmy nasze drugie spotkanie. Ten czas spedziłyśmy dzieląc się tym, co Bóg zainspirował nas podczas modlitwy i czytaniem Vita Consecrata. Wspólnie doszłyśmy do wniosku, że chcemy żyć jako wspólnota zakonna. I tak właśnie, 14 września tego samego roku rozpoczełyśmy nasze życie wspólnotowe w Pozuelo. Pierwszy tydzień przeznaczyłyśmy na czytanie i rozważanie Konstytucji i Reguł oblatów, przeredagowując je na rodzaj żeński. Wybrałyśmy przełożoną naszej małej wspólnoty. Dzień rozpoczynałyśmy  wspólną modlitwą, po czym każda z nas wychodziła na uczelnię, na której studiowała. Wśród zajęc popołudniowych znajdowały się: praca w domu rekolekcyjnym, katechezy z dziecmi i młodzieżą w parafii, udzielanie Komunii Św. w domu osób starszych. Wspólnie z oblatami uczstniczyłyśmy w wieczornej  Eucharystii i na zakończenie dnia śpiewałyśmy  pieśń Maryi.

1st general chapter - copiaWe wrześniu 1998 roku nasza wspólnota została zatwierdzona jako Stowarzyszenie Publiczne w Kościele. W roku 1999 postanowiłyśmy „stworzyć” nowicjat, którego mistrzynią została jedna z nowicjuszek. Ten rok przeznaczyłyśmy na odkrywaniu znaczenia bycia osobą konsekrowaną i oblatką. W drodze do zatwierdzenia nas jako Instytut Życia Konsekrowanego na prawie diecezjalnym, biskup Madrytu poprosił nas o zredagowanie naszych Konstytucji i Reguł.
 9 września 2001 roku złożyłyśmy śluby zakonne: cztery siostry czasowe i cztery wieczyste. Zdecydowałyśmy nosić prosty habit jako znak naszej konsekracji i ubóstwa. W lutym 2002 roku odbyłyśmy  naszą pierwszą Kapitułę Generalną.

Obecnie jest nas 18 sióstr, 2 nowicjuszki i 1 postulantka. Nasz małe zgromadzenie powoli się rozrasta.